راهنمایی های جدی برای عکاسی غذا

در عین حال، گرفتن عکس های عالی از غذا به سختی به دست آمده است، به همین دلیل برخی از مردم به اندازه کافی خوش شانس هستند که برای آن پول می گیرند. اما این روزها هم بسیار ساده تر است، مهم نیست که چه کسی باشید؛ حتی یک گوشی هوشمند می تواند تصاویر زرق و برق دار و با کیفیت بالا را تولید کند.

مطمئنا، دوربین های حرفه ای و لنز ها- اگر شما می دانید که چگونه از آنها استفاده کنید- شما آسانترمی توانید یک عکس عالی بگیرید، اما آنها به هیچ وجه برای این فرایند لازم نیست. شما فقط به همه خوراک های شگفت انگیز اینستاگرام ، فکر کنید. چه چیزی عکس های ارزشمند مجله را از همتایان کمتر قابل توجه آنها جدا می کند، این به خاطریک دوربین فانتزی و یا تجهیزات گران قیمت نیست. این به درک آنچه برای ساخت یک تصویر جذاب و اعتماد به نفس برای اجرای دید شما نیاز دارد.

گرفتن یک عکس عالی هرگز شانسی نیست – شما ممکن است ندانید چرا این خاص است یا اینکه شما آن را چگونه انجام دادید، اما واقعیت این است که بعضی از اصول با هم درگیر شده اند تا این اتفاق بیفتد. جزئیات مانند ترکیب بندی، نورپردازی، یک استایل طراحی شده، صرف نظر از اینکه شما از یک دوربین رفلکس تک لنز دیجیتال (DSLR) استفاده می کنید، یک نقطه ساده – عکس برداری می کنید، یا آیفون استفاده می کنید.

اما چگونه ؟ فقط برخی از دانش پایه و تمرین مداوم بین شما و گرفتن عکس های غذاهای خوشمزه و وسوسه انگیز وجود دارد. برای شروع برای خواندن به یکی از بخش های موجود در فهرست ما بروید.

چه چیزی باعث می شود یک عکس خوب شود؟

اول و مهمتر از همه، یک عکس غذا باید بهترین خواص غذایی و خوشمزه گی ذاتی آن را تحریک کند. رنگ ها و بافت ها ی یک ظرف باید ستایش شود، نه اینکه خاموش و یا پنهان شود. این به معنای اجتناب از عکس های تار، زوایای غیر جذاب و استفاده از توناژ زرد، است. اگر هنگام ویرایش عکس هایتان دهانتان آب نیفتاد، حتما اشتباهی انجام دادید. در اینجا چیزی است که شما نیاز دارید تا مهارت عکاسی غذایی خود را بالا ببرید.

نور طبیعی عالی ( Great Natural Light )

روشنایی خوب مهمترین معیار برای عکاسی خوب است، و بهترین نور نور غیر مستقیم است – یک نقطه سایه در روز آفتابی، مقبره مقدس از شرایط نور طبیعی است. این به غذای شما روشنایی می دهد، حتی درخشان، و سایه و رنگ ها ی مصنوعی نمی دهد طوریکه روشنایی داخلی به طور معمول انجام می دهد.

در سمت چپ، یک عکس آسیب دیده که در نور مستقیم خورشید گرفته شده است. در سمت راست یک تصویر متوازن گرفته شده در نور خورشید غیر مستقیم است.

اما هنگامی که نور طبیعی می آید، ممکن است شما را وسوسه کند که به جای آن، غذای خود را به سمت تکه های نور جذاب نور آفتابی زیبا و روشن حرکت دهید. اینکار را نکنید. نور مستقیم خورشید تمایل به خشن بودن دارد، ایجاد سایه های تاریک حیرت انگیز، ایجاد رنگ های سفید و رنگ های روشن بنابراین روشنایی باعث می شود هر بافت و شکل قابل تشخیص را از دست بدهید. به این ترتیب در مورد آن فکر کنید: در پردازش آخر، که ما کمی بعد در آن کاوش می کنیم، معمولا بدون هیچ عواقب منفی، می توانید روشنایی بیشتری به یک عکس اضافه کنید. به عبارت دیگر، عکس های خاموش و ضعیف را از بین ببرید.

و در حالی که ما در حال انجام آن هستیم، یک قانون مشابه یک فلاش در دوربین شما اعمال می شود. از آن استفاده نکنید. هرگز هرگز هرگز، مهم نیست که نور چه قدر بد است. عکس های غذا که با فلش گرفته شدند باعث ایجاد انعکاسات و بازتاب های شدید ایجاد می کنند و همچنین دارای روشنایی زننده و خنده دار به نظر می رسند، غذای شما به نظر می رسد که در فضا شناور است. اگر شما مجبورید در نور کم تصویربرداری کنید، می توانید در اینجا راه حل های بهتر را بخوانید.

بخش اخلاقی داستان؟ اگر در محیط داخل عکسبرداری می کنید، بهترین کاری است که در طول روز در نزدیکی یک پنجره همه چیز را تنظیم کنید – حتی اگر مجبور شوید بارها اینکار را انجام دهید، خارج از محدوده نور مستقیم خورشید. در یک رستوران، ممکن است مودبانه درخواست یک میز خاص بکنید؛ در خانه خودتان، ممکن است در یک اتاق بیشتر از آشپزخانه عکسبرداری کنید. این می تواند خیلی مفید باشد که از کیفیت نوری که در مکان های مختلف در طول روز گرفته اید، یادداشت برداری کنید. اما اگر خانه شما به طور عمده نور مستقیم را می گیرد، ناامید نشوید. شما می توانید نور غیر مستقیم خود را با آویزان کردن یک برگ سفید روی پنجره ایجاد کنید – این نور را بدون اضافه کردن رنگ های تار و مصنوعی انجام دهید، به این می گویند، پرده رنگی.

هنگامی که موضع خود را پیدا کردید، وقت آن است که در مورد موقعیت مواد غذایی خود در ارتباط با منبع نور فکر کنید.

ایده آل این است که، نور باید ظرف را از یک زاویه کوچک روشن کند، مانند گزینه های B و C در نمودار بالا. اگر نور مستقیما در پشت شما قرار دارد، سایه ی غیر قابل پیش بینی بر روی ظرف شما قرار می گیرد. یکی دیگر از گزینه ها این است که سوژه را به نور (گزینه A) نزدیک کنید، که یک تصویر مودیر(Moodier یک تصویر غیر قابل پیش بینی و رمز آلود) و اغلب جالب را به نمایش می گذارد. در این مورد، نور باید از بالا و پشت بشقاب، شاید حتی کمی به طرف دیگر باشد. اما بدانید که در آن نور باید مستقیما به ظرف و زاویه و قابی که ازآن عکس می گیرید اصابت کند.

ترکیب قابل توجه و مؤثر( A Striking Composition  )

ترکیب بندی اساسا یک اصطلاح چتر برای تنظیم موارد در عکس شما است. در یک عکسی که خوب ترکیب شده ، بلافاصله می توانید بفهمید که موضوع اصلی چیست، آیا این یک شخص است، یک بشقاب، یا فقط یک مخلوط بستنی است. به عبارت دیگر ترکیب بندی دومین مورد در نورپردازی است، زمانی که می خواهید عکس خوب بگیرید.

یکی از ابزارهای مفید، مخصوصا زمانی که شما شروع به کار می کنید، قانون سوم است. این یک مفهوم ساده اما مفید است، هر چند ما دوست داریم از آن به عنوان یک پیشنهاد بیش از یک قانون واقعی فکر کنیم. این کار به این صورت است: تصور کنید قاب شما به یک شبکه نه بخشی (مانند سودوکو) تقسیم شده است. قانون سوم می گوید که موضوع اصلی شما – یک فنجان قهوه، دانه های قهوه – باید در کنار این خط ها یا در تقاطع هایشان قرار بگیرد، مانند:

بدیهی است که به دنبال این دستورالعمل های کلی تمایل به تولید تصاویری که بیشتر آشنا و جذاب هستند دارد – چشمان ما به طور طبیعی به سمت نقاط تقاطع کشیده می شوند، به همین دلیل شما این اصل را در همه چیز از جمله فیلم ها و عکس ها گرفته تا نقاشی ها و طراحی گرافیک مورد توجه قرار دهید. جابجایی سوژه از مرکز قاب، چشم را به سوی خود جلب می کند و حتی می تواند برای انتقال حرکت یا فعالیت ارتباطی دور از مرکز استفاده شود.

ببینید وقتی که قانون سوم را نادیده بگیرید، یک تصویرچگونه به نظر می رسد؟

انتخاب موضوع اصلی برای قرار دادن در شبکه اغلب آسان و واضح است؛ در بعضی موارد ممکن است بخواهید بخش خاصی از موضوع را برجسته کنید – مثلا مثلا نشان دادن ریختن یک قطره پنیر ذوب شده به جای یک ساندویچ پنیر کبابی کامل – در این صورت شما می خواهید کادر خود را بر اساس آن تنظیم کنید.

هنگام تصمیم گیری در مورد نحوه قرار دادن دوربین، بهترین کیفیت مواد غذایی را که در حال عکس گرفتن می بینید، در نظر بگیرید. عکس پایین سمت راست

اما قاب بندی غذا تنها یک عنصر ترکیب بندی است؛ شما همچنین باید تصمیم بگیرید که کدام زاویه برای موضوع شما مناسب است. برای یک پیتزای صاف و گرد، معمولا بهترین شات، مستقیم از بالا است، در حالی که یک ظرف بلند از بستنی ممکن است از یک زاویه 45 درجه بهتر به نظر بیاید  تا تمرکز روی نماهای سه بعدی اسکوپ حفظ شود. در عین حال، یک همبرگر انباشته شده و بلند با تمام مخلفات و چاشنی هایی که همراه آن است، عالی به نظر خواهد رسید اگر مستقیما هم تراز با سطح چشم باشد.

بنابراین دوربین خود را نزدیک میز قرار دهید. فقط مطمئن شوید که در پس زمینه موارد ناخواسته مثل یک دیوار یا یک میز غذاخوری وجد نداشته باشد. و به یاد داشته باشید، حتی غذا می خواهد شما بهترین سمت آن را بگیرید. یک طرف همبرگر ممکن است بیشتر از دیگراقسمت های آن اشتها آور باشد و شاید شما بخواهید روی یک طرف دیگر یا بالای بوقلمون کبابی بیشتر از پشت آن متمرکز شوید. بهترین راه یادگیری چیست؟ از زوایای مختلف عکس بگیرید تا زمانی که غرایز شما ارضاء شود.

یک دوربین کج و اریب، تصویر را به جای جذاب کردن، زشت میکند

یکی از مواردی است که شما مخصوصا باید از آن اجتناب کنید دوربین شیب دار و کج است. بعضی از مردم فکر می کنند که چرخش دوربین کمی در جهت عقربه های ساعت یا در جهت مخالف یک ترکیب بندی جالب تر را ایجاد می کند، در صورتی که واقعا فقط بیننده را گیج می کند و باعث می شود که ظرف به نظر یک بشقاب پرنده بیاید. تراز دوربین خود را نگه دارید، و اگر خطوط قوی در تصویر شما وجود دارد، سعی کنید آنها را به همان اندازه که ممکن است مستقیم نگه دارید.

آیا دنبال برقراری ارتباط هستید؟ منتشر کردن های بزرگ یک پیام متفاوت محکم و نزدیک می فرستد

در نهایت، تصمیم بگیرید که آیا عکس شما ممکن است مزیتش در بزرگنمایی باشد یا کوچک نمایی. آیا تصویر شما از کل ظرف و برخی از زمینه بهتر است، یا فقط گرفتن یک تصویر خوب و نشان دادن یک بخش خاص؟ گاهی اوقات جزء جزء یک ظرف بیش از کل ابتکار، هیجان انگیزتر است. بزرگنمایی روی یک پودینگ کوچک جذاب، می تواند بسیار گیراتر از یک سبد آشفته  شلوغ پر از شش دانه پودینگ باشد. هم زمان، زوم کردن روی نمای هوایی (Bird’s-eye ) از یک میز بزرگ پر از انواع پنیر های مختلف می تواند تصویر جالب و متنوعتری را نسبت به نمایش دادن یک قطعه تک رنگ ایجاد کند.

یک ظاهر طراحی شده متفکرانه

هنگامی که اصول اولیه را پیدا کرده اید، وقت آن است که از آن لذت ببرید. خلاق باشید با تکیه کردن و یک ظاهر طراحی شده می توانید تصاویر خود را به سطح بعدی ببرید. این امر مخصوصا برای داشتن چند ترفند در آستین منحصرا برای غذاهای غیر جذاب  (سوپ های خرد شده و ساندویچ کثیف و سوسیس های همیشه تقلبی) بسیار مفید است.

  • ظروف را عاقلانه انتخاب کنید: عکاسی از ظروف مربع و مستطیل به طور معمول سخت تر از ظروف گرد است – برای آنها آسان است که که نتیجه ذوزنقه و ضعیف به نظر برسد مخصوصا در سطوحی هم تراز چشم (Eye Level ) یا زوایای کم عمق و سطحی. همچنین کار با یک ظرف اندازه ی سالاد به جای یک ظرف شام با اندازه ی کامل آسان تر است، زیرا شما نباید نگران پر شدن هر فضای ناخواسته در ظرف خود باشید، خود غذا بیشتر برجسته خواهد بود. الگوها و رنگ های روشن می تواند یک راه عالی برای افزودن برخی از کاراکتر ها به غذاهای ساده باشد، اما شما نمی خواهید بشقاب بزرگ یا دیس را از موضوع دور کنید.
  • بعد و هویت را با لوازم جانبی اضافه کنید: دستمال سفره، ظروف، ظروف شیشه ای و جایگزین های دیگر می تواند ترکیب شما را پر کند و تصاویر شما را جذاب تر کند. اطمینان حاصل کنید که در مورد رنگ فکر کنید – یک نگاه زیرچشمی سریع به چرخه رنگی می تواند به شما یک حس خوب از رنگ های مکمل بدهد (رنگ هایی که به طور مستقیم بر روی چرخ کاملا مخالف یکدیگر هستند، تضمین شده اند که با یکدیگر خوب به نظر برسند). با غذاها، از استفاده از لوازم جانبی بسیار زیادی اجتناب کنید چون شما را از هدف اصلی تان دور می کند، فراموش نکنید: غذا همیشه باید ستاره باشد.
  • ظرف را تزئین کنید: آیا این کاسه قهوه ای سوپ جامد همکاری نمی کند؟ قدری سبزیجات روی آن بریزید! نه، اما به طور جدی، اضافه کردن سبزیجات، ادویه جات، و چاشنی ها روی غذا می تواند راهی عالی برای پیراستن ظرف، حتی زشت ترین ها باشد. باز هم، در مورد اینکه چه رنگهایی باعث بهتر شدن ظرف می شود فکر کنید، اما اطمینان حاصل کنید که تزئین شما معنی داشته باشد. هیچ چیز ناجور تر از این نیست که عناصر ترکیبی به هم تعلق نداشته باشند، مهم نیست چقدر ممکن است زیبا به نظر برسد.
  • صرفه جویی فروشگاه را بالا ببرید: بیش از نیمی از دفاتر ما – فوق العاده، اقلام منحصر به فرد – توسط فروشگاه های دست دوم برای چند دلار برای هر کدام برداشته شد. (فقط در یک روز ما یک جعبه با ظروف، عینک ها و کاسه ها را برای کمتر از 30 دلار بسته بندی کردیم.) اگر قصد دارید ازغذاهای مختلف عکسبرداری کنید، به دنبال سبک های مختلف کارد و چنگال و ظروف باشید. وسایل و محصولات روستایی خیلی شیک و به روز هستند، چرا که می توانند خودمانی، آشنا و جاودانی به نظر برسند، اما گاهی اوقات تمیز و پر چین و شکن بودن، تناسب بیشتری به غذای شما خواهد داد.
  • با پس زمینه هایتان خلاق باشید: شاید شما از این استفاده بیش از حد از تخته زرد خسته شده اید و می خواهید آن را تغییر و نوسازی کنید. بروید یک قطعه چوب را انتخاب کنید، و به دلخواه خود آن را رنگ آمیزی کنید! حالا شما یک سطح عکاسی یا بک گراند جدید دارید. رومیزی، زیر بشقابی، میزی با صفحه ی ورقه سنگی، همگی جایگزین های عالی برای میز آشپزخانه شما هستند.
  • اطمینان حاصل کنید که لوازم جانبی شما تمیز هستند: قاشقهای کثیف و دستمال سفره استفاده شده جلوه خوبی ندارند، حداقل نه زمانی که آنها به طور تصادفی استفاده شده اند. دوبار بررسی کنید که هیچ چیزی در بک گراند شما که نمی خواهید نشان داده شوند، جا بماند.
  • با غذا تعامل برقرار کنید: اگر یک عکس از یک ظرف روی یک بشقاب صاف دارید، توجه داشته باشید در عکس فردی چنگالی را برداشته باشد- یا قاشق، و روی آن تمرکز کنید- اما مطمئن شوید که انگشتان دست آنها اگر در قاب تصویر وجود دارند، تمیز و نسبتا خوب به نظر برسد. گرفتن یک برش از یک ساندویچ یا پراکنده کردن خرده های نان در پیش نمای (foreground)عکس، همچنین می تواند تحرکی را ایجاد کندکه غذا خواستنی تر به نظر برسد.

این کاسه چیلی را برای دیدن راهنمایی های ما در عمل بررسی کنید.

در تصویر اول، تصویر ظرف خیلی خسته کننده و ساده است؛ رک و پوست کنده چیلی به نظر سفت و بهم ریخته می رسد. در تصویر دوم، ما یک دستمال زرد اضافه کردیم، فقط برای این که به این نتیجه برسیم که خیلی گرم به نظر برسد و تضادی با سوپ ندارد و آنرا مرم پسند می کند. یک دستمال سفره آبی و یک قاشق در عکس سوم یک رنگ مناسب تر و حس عمیق را ارائه می کند – انگار کسی قصد دارد آن قاشق را بردارد و در سوپ فرو کند. با این حال، گوشه بالا سمت چپ کمی خالی بود، بنابراین برای عکس چهارم، ما چند کاسه کوچک چاشنی اضافه کردیم تا فضا پویاتر شود. سپس زمان درخشان کردن سوپ بود. در تصاویر پنجم و ششم ما شروع به افزودن خامه ترش برای کنتراست کردیم و سپس پاشیدن پودر پنیر و مقداری جعفری برای ایجاد بافت و رنگ اضافی. فقط مراقب فراط در این کار باشید – تمرکز اصلی همیشه باید روی غذا باشد، چون عناصر جانبی بیش از حد، بیننده را دچار حواس پرتی می کند.

تجهیزات: شما واقعا به چه چیزی نیاز دارید؟

شروع به فکر کردن درباره سرمایه گذاری در تجهیزات جدی تر کنید؟ در اینجا برخی از ابزارهای رایجی که ما استفاده می کنیم را ارائه می کنیم، همراه با برخی از هک های آسان اگر آنها خارج از بودجه شما هستند.

کارت گزافه گویی ( Bounce Card )

Bounce Card یا بازتابنده فقط یک سطح سفید است که می تواند در مقابل منبع نور شما قرار بگیرد که به معنای واقعی کلمه امواج نور را بر روی موضوع تان پخش می کند و هر ناحیه تاریکی یا سایه ها را پر می کند. اگر شما آماده سفارش یک رفلکتور یا بازتابنده واقعی نیستید، هر قطعه بزرگ سفید تخته پوسترهم همین کار را انجام می دهد – شما می توانید یکی را در کمتر با کمتر از 10 دلار در اکثر فروشگاه های لوازم اداری تهیه کنید. گاهی اوقات ممکن است شما بخواهید قسمتی از نور را از روی  موضوع خود حذف کنید تا اثر رمزآلود ( (Moodier خلق کنید، در این صورت شما باید از یک صفحه سیاه به جای صفحه سفید برای جذب کردن نور استفاده کنید.

روشنایی مصنوعی (Artificial Lighting )

گرفتن عکس های دارای فوکوس بدون داشتن نور کافی، بسیار سخت است. بنابراین در حالی که اکثر ما عکاسان می دانیم نور طبیعی به روشنایی استودیویی ترجیح دارد، گاهی اوقات استفاده از آن ضروری است. به عنوان مثال، دفتر ما دارای چند پنجره است ولی ساعات کمی از زمستان روشنایی روز را می تاباند، بنابراین بسیاری از عکاسان ما با استفاده از چراغ های استودیویی و اضافه کردن یک سافت باکس (Softbox ( به منظور شبیه سازی یک پنجره زیبای بزرگ، ظرف را نورانی می کنند.

هرچند چراغ ها می توانند گران باشند. فلش های Hotshoe که بالای DSLR (یک دوربین رفلکس تک لنز دیجیتال ) قرار گرفته اند، اگر شما چیزی بزرگ و سفیدی داشته باشید می توانید برای برجسته کردن از آن استفاده کنید، اما اگر آشپزخانه شما با رنگ های زرد پوشیده شده باشد می تواند کمی تقلبی به نظر برسد، کابینت های چوبی رنگی، که یک رنگ زرد ناخواسته را پخش می کنند.

 

برای کسانی که بیشترعکسبرداری های خود را در شب زمانی که نور طبیعی زیادی وجود ندارد، انجام می دهند، یک راه حل عالی و نسبتا کم هزینه این است که یک لامپ Tabletop Lowell Ego را انتخاب کنید. این نور روز را شبیه سازی می کند و قابل حمل، آسان برای استفاده است و جای زیادی هم اشغال نمی کند.

سه پایه (Tripod )

کاهش لرزش دوربین هنگامی که نیاز دارید عکس های شما کاملا واضح و پرشور و حرارت باشند ، قطعی است. حتی یک لک جزئی در یک ظرف کاملا براق خیلی برجسته می شود. با محکم کردن دوربین، شما لازم نیست دیگر نگران یک حرکت ناخواسته که باعث ایجاد تاری می شود، باشید. سه پایه نیز مفید است همچنین وقتی نیاز به هر دو دست در میان است تا دوربین را برای گرفتن عکس های متعدد ثابت نگه دارید، سه پایه بسیار مفید خواهد بود. به همین دلیل ما استفاده از سه پایه را هر زمان که ممکن است، به شدت توصیه می کنیم. در پروژه های جدی، ما از سه پایه Manfrotto استفاده می کنیم که دارای ستون قابل تنظیم فوق العاده برای عکسبرداری هوایی از تصاویر است، اما سه پایه ها در همه اشکال و اندازه ها، از سه پایه گوشی های هوشمند گرفته تا سه پایه های سنگین – از لوازم حرفه ای کار است.

اگر با دست عکاسی میکنید، آرنج ها و بازوهای خود را روی یک چیز محکم و قوی مانند لبه میز قرار دهید. در موقعیت های بسیار کم نور، سعی کنید راهی مطمئن برای ثابت نگه داشتن دوربین خود پیدا کنید. نگه داشتن آن روی لبه صندلی، دیوار، یک ستون یا برای عکس های دشوار تر روی میز می تواند کمک کند، ما دوست داریم که دوربین را با استفاده از یک شیشه آب خالی ثابت نگه داریم مثل مونوپاد. دوربین شما همچنین ممکن است حالت درایو نوردهی چندگانه را داشته باشد – گزینه ای برای گرفتن چندین عکس با یک دکمه. این یک ابزار عالی است که هر بار که دکمه را نگه می دارید، می توانید چهار تا پنج عکس بگیرید. احتمال این وجود دارد که حداقل یکی از آنها فاقد تاری و فوکوس باشد.

گرفتن عکس دستی(Manual)با دوربین

هنگامی که دوربین شما به صورت خودکار تنظیم می شود، بهترین کار این است که ابتدا نور را اندازه گیری کنید تا یک تصویر مطلوب، متعادل، روشن و دارای فوکوس، بگیرید. این کار با تنظیم سرعت شاتر (میزان باز و بسته بودن شاتر)، دیافراگم (اندازه روزنه ای در لنز که به نور اجازه می دهد از آن رد شود)، ISO (سرعت که در سنسور دوربین وجود دارد و اطلاعات را ثبت می کند) و White Balance (تصمیم بگیرید که چه قسمت هایی از تصویر شما باید سفید باشد).

قبل از اینکه ما ادامه دهیم، مهم است که درک کنیم که سرعت شاتر و دیافراگم پشت سرهم  و به یک روش عمل می کنند، به طوری که چشمک زدن و گشادی مردمک به طور چشمگیری روی دید شما تاثیر می گذارد. بگذارید بگوییم شما یک عکس از یک لامپ گرفته اید. برای گرفتن این تصویر، دوربین باید نور را به اندازه کافی پخش کند تا لامپ دیده شود، بدون اینکه نور بسیار زیادی را پخش کند تصویری که شما خواهید دید روشنایی، درخشش روشن و بی شکل خواهد بود. می توانید این کار را با استفاده از سرعت شاتر بسیار سریع (یک نگاه سریع) و دیافراگم باز تر (مردمک بازتر) انجام دهید، یا می توانید از سرعت شاتر پایین تر (یک نگاه طولانی تر) با یک دیافراگم تنگ (مردمک بسته تر) استفاده کنید. هنگامی که تعادل مناسب بین آنها را پیدا کردید ، یک بارتنظیم کردن درست به این معناست که همیشه می توانید تنظیم درست را انجام دهید.

اما چرا فراتر از حالت اتوماتیک نرویم؟ عکاسی به صورت دستی (Manually ) کنترل را از دوربین به عکاس انتقال می دهد. هنگامی که دانش کافی در مورد مفاهیم پشت تنظیمات را داشته باشید، بیشتر و آسان تر قادر به وفق دادن موقعیت های مختلف را با هم دارید و تصمیمات هوشمندانه تری از آنچه که می خواهید عکس تان به نظر برسد، بگیرید.

شما می خواهید ازیک کاسه سیاه و پر از سوپ سفید روی یک میز قهوه ای تیره عکاسی کنید. در حالت اتوماتیک، به دلیل کنتراست شدید نور و تاریکی، دوربین ممکن است تصور اشتباه در مورد چگونگی نمایش تصویرانجام دهد. با مغز تکامل یافته انسانی خود، می توانید تماس درست را برقرار کنید و موقعیت خودتان را تنظیم کنید طوری که روشناییی ها و تاریکی ها هر دو جایی باشند که باید باشند. عکاسی در حالت دستی نیز بسیار مهم است اگر از هر روشنایی مصنوعی استفاده می کنید.

به همین دلیل است که عمل می کند و باید شروع به تجربه کردن آن در خانه کرد.

سرعت شاتر(Shutter Speed )

باز هم، این میزان است که نشان می دهد شاتر چقدر باز می شود و بسته می شود، که در کسری از یک ثانیه بیان می شود. در دوربین شما، سرعت شاتر به صورت یک عدد کامل بیان شده است، اما به طور کلی کسری از ثانیه را نشان می دهد. به عبارت دیگر، سرعت شاتر 80، 1/80م از یک ثانیه را نشان می دهد. هر چه دیگر شاتر را باز کنید، بیشتر احتمال دارد که تصویر شما تار شود، زیرا زمان بیشتری برای دوربین برای کشف حتی کوچکترین حرکت وجود دارد. بنابراین اگر شما دوربین را با دست نگه می دارید، سرعت شاتر شما باید بیشتر از 1/40م یک ثانیه باشد و ترجیحا سریعتر (معمولا سرعت 1/80 را اگر نور کافی در دسترس باشد، استفاده می شود.). اگر سرعت کمتر از 1/20م باشد، بدون سه پایه نمی توانید عکس های واضح و شفاف بگیرید. شما می توانید از اولویت شاتر یا حالت Tv ( اولویت شاتر، اشاره به بعضی دوربین ها دارد که به کاربر اجازه می دهند یک سرعت خاص شاتر را انتخاب کنند در حالیکه دوربین دیافراگم را برای نوردهی درست و مناسب با آن سرعت شاتر، تنظیم می کند. ( استفاده کنید، تا دوربین شما به صورت اتوماتیک دیافراگم را با سرعت شاتر دلخواه شما تنظیم کند، اما این حالت برای گرفتن سوژه های در حال حرکت مانند اتومبیل ها و ورزشکاران بهتر است.

دلیل زیادی برای استفاده از آن در عکاسی غذا وجود ندارد.

دیافراگم (F-stop)

یک دیافراگم یک روزنه در مرکز لنز است که توسط یک حلقه پره مانند تشکیل شده است. این پره ها برای تنظیم اندازه روزنه برای تنظیم مقدار نوری که وارد دوربین می شود استفاده می شوند. اندازه این روزنه در f-stop ها ) F-Number مربوط به سیستم های بصری مانند لنز دوربین است. نسبت فاصله کانونی سیستم به قطر مدخل مردمک است.این یک عدد بدون بعد است که مقداری از اندازه سرعت لنز را نشان می دهد و یک مفهوم بسیار مهم در عکاسی است. که همچنین بعنوان نسبت کانونی، نسبت f، و یا f-stop شناخته می شود.( اندازه گیری می شود. این ممکن است ساده به نظر برسد، اما درک اعداد f-stop می تواند خسته کننده باشد. F-stop ها به صورت کسری از 1/X بیان می شوند (جایی که f-stop، X باشد.). f-stop  به دو معناست، یک دیافراگم نیمه باز یعنی (1/2) ، در حالی که یک دیافراگم 11 به معنی آن است که دیافراگم تنها 1/11م باز است. به عبارت دیگر، f-stop پایین تر یعنی دیافراگم بازتر است و نور بیشتری را پخش می کند، f-stop بالاتر یعنی دیافراگم کمتر باز است و نور کمتری را پخش می کند. اکثر دوربین ها و لنزها دارای محدوده دیافراگم حدود 2.5 (بزرگ) تا 18 (کوچک) است.

همانند مردمک چشم هایتان، دیافراگم بازتر (یعنی  f-stop پایین تر)، نور بیشتری می تواند وارد دوربین شما شود. و وقتی نور بیشتری را که وارد می کنید، شاتر شما می تواند سریعتر باشد، که کمک می کند تا از عکس های تیره و تار اجتناب کنید.

دیافراگم همچنین عمق میدان را هم تحت تاثیر قرار می دهد، اصطلاح عکاسی کلا در مورد این است که چقدر تصویر شما فوکوس باشد. F-stop پایین یک عمق میدان کم عمق میدان را ایجاد می کند، بنابراین تنها بخشی که شما روی آن تمرکز کردید فوکوس خواهد بود، درحالی که بقیه تصویر تیره و تار می شود. با F-stop بالاتر، همه چیز از پس زمینه گرفته تا پیش زمینه فوکوس خواهد بود. عمق میدان کم عمق میدان باعث می شود موضوع شما در برابر یک پس زمینه هنری مبهم استقامت کند. و اگر شما عمق میدان را بیش از حد کم عمق می کنید، خطر تار شدن و خارج شدن سوژه خود از فوکوس وجود دارد.

از حالت اولویت دیافراگم (Av) استفاده کنید تا دوربین به صورت اتوماتیک سرعت شاتر را برای F-stop مورد نظر شما تنظیم کند. این بسیار بیشتر درعکاسی غذا در مقایسه با حالت Tv استفاده می شود.

ایزو(ISO)

روزی روزگاری، ایزو، به سرعت گردش فیلم اضافه شد. این روزها همه چیز در مورد سنسور دوربین دیجیتال است. ایزوی بالا، سریعتر سنسور نور را ثبت می کند، که به شما اجازه می دهد تا از سرعت شاتر سریعتری استفاده کنید. این در شرایط کم نور مفید است که حتی با یک دیافراگم باز هم، سرعت شاتر شما به اندازه کافی برای گرفتن یک تصویر واضح، سریع نیست. اما زمانی که ایزو را بالاتر می برید، تصویر شما دانه دانه یا به اصطلاح گرینی (Grainier ) خواهد شد. اگر شما عکس های کوچک را آنلاین ارسال می کنید می توانید با بالا بردن ایزو قسر در بروید، ولی در اندازه های بزرگ و برای چاپ کیفیت را از دست خواهید داد. برای واضح و روشن نگه داشتن تصاویر خود، ایزو را نزدیک به 400 (یا پایین تردر روزهایی که نورروز خوب وجود دارد)، و از گذاشتن ایزو بالاتر از 1600 در بیشتر دوربین های خانگی، اجتناب کنید.

صبر کن، پس از چه تنظیماتی باید استفاده کنم؟

در شرایط کم نور، بهتر است از یک دیافراگم بالا و ایزوی بالاتر استفاده کنید. همانطور که ذکر شد، شماره های F-stop کوچک سرعت شاتر را کاهش می دهند و بنابراین تارشدگی را از بین می برند، به طوری که به شما اجازه می دهد عکس های واضحی را، حتی در اتاق های کم نور بگیرید.ایزوی بالا به سنسور دوربین شما اجازه می دهد نور بیشتری را بیابید، اما به خاطر داشته باشید که هرچه ایزو بالاتر می رود، تصویر گرینی خواهد شد.

در مناطق به خوبی روشن، دیافراگم خود را بر اساس اینکه چه مقدار از تصویر مورد نظر را می خواهید فوکوس باشد، انتخاب کنید. هنگامی که دیافراگم شما خیلی باز است (f-stop کوچکتر)، عمق میدان شما بسیار کم است، به این معنی که چیزهایی که در پس زمینه دور و یا پیش زمینه دور هستند، خارج از فوکوس خواهند بود. اگر شما در حال تلاش برای توجه به جزئیات خاص بر روی یک بشقاب – نان روی برگر یا لایه ذوب شده پنیر روی پیتزا هستید، این می تواند یک چیز خوب باشد. دیافراگم کوچکتر (f-stop بزرگتر) عمق میدان خود را افزایش می دهد و به شما هر دو امکان را می دهد تا همزمان هم در جلو و هم در پشت یک بشقاب غذا همیشه فوکوس باشد. برای مبتدیان، تنظیم F-stop از 3.5 تا 5 یک برنامه خوب برای شروع باشد.

وایت بالانس(White Balance )

حتی زمانی که سرعت شاتر و دیافراگم شما تنظیم هستند، باز هم هیچ تضمینی وجود ندارد که شما یک عکس واضح با رنگ های روشن و دقیق بگیرید. نور در رستوران ها، و اغلب خانه ها، معمولا پر نور یا ملایم هستند که هر دو تقریبا زرد هستند. چشم شما این را به طور خودکار این را جبران می کند، اما حسگر دوربین شما این کار را نمی کند. اگر وایت بالانس خود را تنظیم نکنید، عکس ها رنگ های عجیب و غریب و غیر عادی خواهند داشت، مانند تصویر چپ در بالا.

اکثر دوربین ها یک تنظیم سفارشی تنظیم وایت بالانس دارند. دوربین خود را در یک شی سفید یا خاکستری قرار دهید، یک عکس بگیرید، و از آن برای تنظیم وایت بالانس خود استفاده کنید، همه شما باید این کار را انجام دهید. در مورد نحوه انجام این کار، به راهنمای دوربین خود مراجعه کنید. شما همچنین می توانید از تنظیم وایت بالانس اتوماتیک استفاده کنید و با آن بعنوان یک عنصر ضروری، پس تولید را تنظیم کنید ( بعدا بیشتر در مورد آن صحبت خواهیم کرد. )

راه دیگر برای بهبود وایت بالانس این است که از استفاده از چند منبع نوری اجتناب کنید. منابع نور چندگانه می توانند ته رنگ رنگ های مختلف را پخش کنند، که باعث می شود تنظیم وایت بالانس تقریبا غیرممکن شود. به عنوان مثال، عکاسی در نزدیکی یک پنجره گه نور آن یک نور طبیعی عالی است از بیرون می آید در حالی که نور زرد گرم آشپزخانه از داخل می تابد. در صورت امکان، نور داخل را خاموش کنید تا رنگهای عجیب و غریب را حذف کنید.

پس پردازش (Post-Processing )

اگر فتوشاپ دارید و می دانید که چگونه از آن استفاده کنید، آن را انجام دهید! حتی iPhoto ( یک پردازنده فشرده سازی بی پایان است که کیفیت کار را هم حفظ می کند ) و دیگر برنامه های ساده عکس (مانند پیش نمایش Preview) که با قابلیت های پایه ویرایش عکس ساخته شده اند. ما از Adobe Lightroom برای سازماندهی و ویرایش عکس هایمان با کمک گاه به گاه فتوشاپ برای تصاویر سخت تر استفاده می کنیم. در اینجا تکنیک های رایج و کاربردی که وجود دارند و می توانید از آنها استفاده کنید را ارائه می دهیم :

  • ثابت کردن وایت بالانس: معمولا این کار مستلزم انتخاب ابزار وایت بالانس است و سپس روی یک نقطه در تصویر خود کلیک کنید که باید سفید یا خاکستری خنثی باشد (دستمال سفره، منوها و سایه های  روی بشقاب ها برای این کار مناسب است). شما همچنین می توانید وایت بالانس را با استفاده از اسلایدرهای درجه حرارت و رنگ، به صورت دستی تنظیم کنید.
  • سطح را تنظیم کنید تا تصویرتان روشن یا تیره شود: هدف باید این باشد که اطمینان حاصل کنید که روشن ترین نقاط در عکس شما سفید خالص باشد در حالیکه تاریک ترین نواحی، سیاه خالص باشد،  اکثریت تصویر در بخش مرکزی سطوح منحنی قرار دارد. شما همچنین باید به دنبال حفظ ه دو جزئیات از روشن گرفته تا تاریک باشید.
  • کنتراست، روشنایی و اشباع را تنظیم کنید: هدف باید این باشد که تصاویر خود را مردم پسند کنید، اما اینطوربه نظر نرسد که در معرض زباله های رادیواکتیو قرار گرفته اند. اگر دوربین شما از فرمت RAW ( یک فایل تصویری خام دوربین که حاوی حداقل اطلاعات پردازش از سنسور تصویردوربین دیجیتال، اسکنر تصویر، یا اسکنر تصاویر متحرک. فایل های RAW یا خام، به این دلیل اینگونه نامگذاری شده اند که هنوز آماده نیستند که با ویرایشگر گرافیکی بیت مپ چاپ و ویرایش شوند.) پشتیبانی می کند و یک ویرایشگر تصویر دارید که بتوانید آن را پردازش کنید، از آن استفاده کنید! این باعث می شود تنظیم چیزهایی مانند کالر بالانس خیلی، خیلی آسان تر شود و در خیلی موارد، به شما اجازه می دهد که چیزهایی را که تقریبا غیر قابل انعطاف هستند را به JPEG یا TIFF تبدیل کنید. کار کردن با RAW مانند کار کردن با نگاتیو است، در حالی که کار کردن با JPEG مانند تلاش برای بازسازی کردن یک عکس است که قبلا توسط CVS محلی پردازش شده است. شما فقط به اندازه کافی کنترل ندارید.
به اشتراک بگذاریدShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedIn